• شناسه : 4721
  • 18 فوریه 2021 - 12:57
پوپولیسم،حنایِ‌بیرنگ
پوپولیسم،حنایِ‌بیرنگ

پوپولیسم،حنایِ‌بیرنگ

🖋مریم اله‌وردی ساری شهر استعدادهای بالقوه است.این را با شروع موجهای نخست انتخابات میتوان دریافت و شاهد شکوفایی استعدادهایی خاص و متفاوت و بروز ناگهانی نوابغ انتخاباتی بود.پدیده هایی که پیشتر اگرچه از راه رفتن و نشستن در کنار مسئولین،، ازعزاداری و علم کشی و پادویی خود در هیاتها ،،از حضور در تشییع جنازه،، از […]

🖋مریم اله‌وردی

ساری شهر استعدادهای بالقوه است.این را با شروع موجهای نخست انتخابات میتوان دریافت و شاهد شکوفایی استعدادهایی خاص و متفاوت و بروز ناگهانی نوابغ انتخاباتی بود.پدیده هایی که پیشتر اگرچه از راه رفتن و نشستن در کنار مسئولین،، ازعزاداری و علم کشی و پادویی خود در هیاتها ،،از حضور در تشییع جنازه،، از برندسازی در شام غریبان و حتی منوهای رستوران و کافی شاپ خود عکاسی میکردند آغاز شد، امروز بخاطر شرایط پیش آمده وفراهم شدن بستر فضای مجازی شاهد شکل دیگری از هبوط بزرگواران در قالب رزومه سازی آنچنانی و عدالتخواهی و داعیه مبارزه با فساد گرفته تا پیشنهادهای ناممکن و جنون آسایی که به عنوان طرحهای اقتصادی عمرانی فرهنگی مطرح میکنند پیشرفت کرده اند، هستیم.

حرکات و برنامه های تبلیغاتی که تامل و کنکاش در آنها میتواند هر عقل سلیمی را در تشخیص راست و دروغ آن تا مرز پریشانی بکشاند.براستی چه اندازه این تبلیغات بر پایه درستی و راستی شکل گرفته است؟؟ آیا هر که مدعی کارشناسی مدیریت شهری ست شایستگی کسب کرسی شورا را دارد؟

مفاهیم صداقت و اصول پایبندی به آن در تبلیغات و نمایشهای انتخاباتی ،صرفا یک مساله اخلاقی نیست،بلکه دروغگویی و عدم صداقت موضوعی کلیدی در فهم و نقد کلیه حوزه‌های اجتماعی است و نقش آن در انتخابات بسیار گسترده و اساسی ست.

از آنجا که انسانها فطرتا پاک و درستکار آفریده میشوند لذا این شرایط حاکم و نیازها و آرزوهایشان است که باعث میشود ذات خود را از یاد ببرند.

فضای انتخابات امروز متاثر از جو رقابتی تنگاتنگ خود در شبکه های مجازی، بستری منفعل و بارور تدارک دیده تا در آن حنای صداقت روز به روز بی رنگ تر و آتش ریا و خودنمایی لحظه به لحظه شعله ورتر گردد.
صداقت که روزی مبنای پاکدستی و میزان و معیاری برای شناخت و تشخص افراد بود، امروز شعار روی لب هر کاندیدا با هر میزان عقیده و باورشده است.
امروز ،صداقت، همان نقابی ست که عده‌ای از نامزدها؛حوادث ذهنی و نیرنگها و فریبکاریهایشان را می توانند در قالب مبارزه با فساد به دیگران القا کنند.

ناتوانی برخی از آنان در جلب توجه و کسب محبوبیت و آراء مردمی ،نفرت از دیگر کاندیداها،،ترس از دست دادن جایگاه و پایگاه میان اقشار مختلف مردم ،حفظ و مراقبت از دوستان به هر قیمتی و استفاده مفید از محبوبیت و نفوذ آنان در بین عامه مردم یا اقلیت خاص،انگیزه هایی بسیار محکم و جدی برای استفاده از سخنان کذب با رنگ و لعاب صداقت و عدالت خواهی‌است.

همچنان که وقتی لب به سخن می گشایند در اولین جملات و گفتمانهایشان با ادعا و شعار ((من با صداقت آمده ام)) ، سیلی محکمی به وجدان شهروندان میزنند و با تحقیر تمام ارزشها و تمسخر باورهای راستین به ریش ایمان آورندگانشان میخندند.اگرچه رخدادهای اخیر شهر مردم را آگاه تر و مسلط‌تر به فضای انتخاب اصلح کرده است اما هنوز هم پول و استفاده از ابزار رسانه در شرایطی که کرونازدگی جو انتخابات را در فشای مجازی و تبلیغات در بستر سوشال مدیا خلاصه کرده است میتواند در فریب افکار عمومی موثر واقع شود.

البته این سوال هم مطرح است آیا صرف حضور در انتخابات و لزوم جلب اعتماد مردم و کسب رای آنها از سوءاستفاده از مفهوم صداقت، از فضای به وجود آمده در شهر رفع قبح میکند؟؟
در فضایی که داعیه صداقت  و استفاده از این پاکترین خصلت بشر برای اکتساب جایگاه ،دستاویزی برای بسیاری از نامزدهای انتخاباتی شده و ژست مبارزه با فساد نوعی زرنگی تلقی میشود و دروغ قاعده واصل این فضاست ،،آیا میشود به شعار و ادعای صداقت اعتماد کرد؟

چه معیاری برای تشخیص و تمیز صداقت و یا عدم صداقت در گفتار و رفتار یک نامزد انتخاباتی وجود دارد؟؟ایا تضمینی هست؟؟تبری جستن از پیشینه رفتاری خود و اظهار پشیمانی از همراهی با شبکه مفسدین پیشین در حالی که ردپای تحصیلات اجتماعی و مالی هنوز پیشانی نوشت برخی از آنهاست فریب افکار عمومی محسوب نمیشود؟جریان ضدفسادی که در سمت و سوی مخالف جریان مدیربت شهری رشد کرده تضمینی برای صحت رفتار در آینده به مردم شهر میدهد یا صرفا مشغول ماهیگیری در جریان گل آلود فعلی شهر است.

آیا  این فضا تحت تاثیر این رفتار و گفتار از جامعه دینی و اخلاق مدار فاصله نمیگیرد و آن اعتماد متقابلی که لازمه ی شناخت و آگاهی و در نهایت ختم به انتخاب میشود ،شکل خواهد گرفت؟؟

در جو بی اعتمادی ،شخصیت پایه دستکاری میشود و شکلهای متنوعی از روابط اجتماعی ناسالم مثل تملق،،مبالغه،،عیب پوشی،،نیرنگ،،فرصت طلبی،،تحریک و فتنه و…که همگی زاییده ی عدم صداقت هستند،تجلی می یابد.افراد به فرهنگ اصیل قومی و محلی و ملّی خود پشت کرده و آن را آلوده به نیرنگ و ریا میسازند.هیچ نهاد اجتماعی بی نیاز از اصول اخلاقی و مخصوصا صداقت و درستکاری نیست.دامنه  اخلاق و صداقت پیشگی باید به عنوان ارزش در وجود افراد نهادینه شود تا جایی که ارزشها، از اصول اساسی آنها بشود تا فعالیتهای آنان منجر به خلق ارزشهای پایدار هم برای خود و هم برای جامعه شود.اگر بخواهیم درباره ‌ی فضای حاکم این روزهای انتخابات واقع بین باشیم باید بپذیریم بسیاری از نامزدهای انتخاباتی، برای اینکه سبد رای خود را لبریز کنند در اظهار فصل و کمال و شناساندن خود بیش از انچه که هستند،و شخصیت طلبی و سودجویی و جبران کمبودهای وجودی خویش ،به هر روش غیرمتعارفی که بویی از صداقت و درستی نمیدهد ،تن میدهند و در پایان با فصل الختامی شکیل و معصوم بنام صداقت به مردم عرضه میکنند.

بدیهی‌ست در شرایط فعلی بسیاری از کاندیداها سعی بر این دارند تا با تکیه بر اتفاقات رخ داده و تاکید بر معصومیت از دست رفته شورای شهر فصل جدیدی از تبلیغات مبتنی بر صداقت و عدالت خواهی را در قالب گفتمان ها، پویش ها و جریان سازی در فضای مجازی و رسانه ای به مردم عرضه کنند.
بررسی رفتاری و تبلیغاتی کاندیداها در این برهه از زمان بسیار مهم و راهگشا برای انتخاب گزینه های اصلح و توانمند در عرصه انتخابات شورای شهر می باشد چرا که بنا نیست مجددا درشهرساری فضایی مشابه آنچه که در گذشته شاهد آن بودیم تکرار شود.
این مهم می‌طلبد تا مردم آگاهانه و با کمک رسانه‌های منصف، دقیقتر از پیش به این قضیه ورود کرده و با چشمانی باز نظاره‌گر رفتار کاندیداهای انتخابات این دوره از شورا باشند.

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*